<p><span lang="AR-SA" style="text-align: justify; font-size: 16pt; font-family: "Simplified Arabic", serif;">لدي ابنة أخت في السادسة عشرة من عمرها، تعيش معنا منذ عام تقريبًا بسبب سفر والديها</span><span dir="LTR" style="text-align: justify;"></span><span dir="LTR" style="text-align: justify;"></span><span dir="LTR" style="text-align: justify; font-size: 16pt; font-family: "Simplified Arabic", serif;"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align:justify;direction:rtl;unicode-bidi: embed"><span lang="AR-SA" style="font-size:16.0pt;font-family:"Simplified Arabic",serif">لفت انتباهي أنها كل ليلة تقريبًا تكتب في دفتر صغير رسائل تبدأها بعبارة: "أنا آسفة</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR" style="font-size:16.0pt;font-family:"Simplified Arabic",serif"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>..."<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align:justify;direction:rtl;unicode-bidi: embed"><span lang="AR-SA" style="font-size:16.0pt;font-family:"Simplified Arabic",serif">تعتذر فيه لصديقتها لأنها ربما أزعجتها، وتعتذر لمعلمتها لأنها ربما قصرت، وتعتذر لي لأنها أكلت قطعة حلوى، رغم أنني أنا من قدمتها لها</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR" style="font-size:16.0pt;font-family:"Simplified Arabic",serif"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align:justify;direction:rtl;unicode-bidi: embed"><span lang="AR-SA" style="font-size:16.0pt;font-family:"Simplified Arabic",serif">إذا انسكب كوب ماء في المنزل، تعتذر فورًا حتى لو لم تكن هي السبب</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR" style="font-size:16.0pt; font-family:"Simplified Arabic",serif"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align:justify;direction:rtl;unicode-bidi: embed"><span lang="AR-SA" style="font-size:16.0pt;font-family:"Simplified Arabic",serif">وإذا رأت أحدًا حزينًا، تقول: "أكيد أنا السبب</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR" style="font-size:16.0pt;font-family:"Simplified Arabic",serif"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>"<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align:justify;direction:rtl;unicode-bidi: embed"><span lang="AR-SA" style="font-size:16.0pt;font-family:"Simplified Arabic",serif">علمت من والدتها أن والدها كان كثير اللوم لها وهي صغيرة، وكان يحمّلها مسؤولية أي مشكلة تحدث في البيت</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR" style="font-size:16.0pt;font-family:"Simplified Arabic",serif"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.<o:p></o:p></span></p><p> </p><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align:justify;direction:rtl;unicode-bidi: embed"><span lang="AR-SA" style="font-size:16.0pt;font-family:"Simplified Arabic",serif">أنا أخشى أن تكبر وهي تشعر بالذنب طوال الوقت</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR" style="font-size:16.0pt;font-family:"Simplified Arabic",serif"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.<o:p></o:p></span></p>
أيتها
الخالة الطيبة الواعية، لقد لفت انتباهك سلوك دقيق قد يغفل عنه كثير من الناس،
وهذا يدل على وعيك.
ابنة
أختك لا تعاني من كثرة الأدب، وإنما قد يكون تطور لديها ما يسمى في علم النفس بـ Excessive
Guilt أو الشعور المبالغ فيه بالذنب، نتيجة التعرض المتكرر للنقد واللوم
في سنوات التكوين.
كما
قد تكون لديها أفكار تلقائية سلبية تجعلها تفسر كل حدث على أنه بسببها.
هذا
النوع من التفكير يحتاج إلى تصحيح هادئ، لا إلى توبيخ أو سخرية.
عندما
تعتذر بلا سبب، قولي لها بلطف: "أشكرك على ذوقك، لكن هذه المرة لا يوجد ما
تعتذرين عنه"
وشجعيها
على التفريق بين المسؤولية والذنب؛ فليس كل أمر سيئ يحدث تكون هي سببه.
اشرحي
لها معنى الآية الكريمة: ﴿وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى﴾؛ فالإسلام يربي
الإنسان على تحمل مسؤوليته الحقيقية، لا على حمل أوزار لم يرتكبها.
همسة
أخيرة:
أخطر
أنواع اللوم، هو الذي يسكن داخل الإنسان، حتى يصبح هو أول من يجلد نفسه قبل أن
يفعل الآخرون.
روابط
ذات صلة:
يعتذر للجميع حتى لو كان مظلومًا!!