<p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align:justify;direction:rtl;unicode-bidi: embed"><span lang="AR-SA" style="font-size: 16pt; font-family: "Simplified Arabic", "serif";">السلام عليكم</span></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align:justify;direction:rtl;unicode-bidi: embed"><span lang="AR-SA" style="font-size: 16pt; font-family: "Simplified Arabic", "serif";">ابنتي ١٥ سنة، لم تعد تتحدث معنا، سريعة الغضب، وتغلق باب غرفتها كثيرًا</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR" style="font-size: 16pt; font-family: "Simplified Arabic", "serif";"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><span style="font-size: 16pt; font-family: "Simplified Arabic", "serif";"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span> <span lang="AR-SA">وإذا رفضت تصرفاتها انفعلت وتعصبت</span></span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR" style="font-size: 16pt; font-family: "Simplified Arabic", "serif";"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>.</span></p>
أختي
الفاضلة، ما تمر به ابنتك يُعد مرحلة طبيعية من Identity
Formation، حيث تبحث الفتاة عن ذاتها.
العصبية
هنا ليست سوء تربية، بل Emotional Overload.
قال
الله تعالى: ﴿وَخُلِقَ الإِنسَانُ ضَعِيفًا﴾، وهي ضعيفة إلى
الأن في كل شيء وخاصة في تفكيرها وخبراتها بالحياة.
فمع
الاحتواء والمصادقة لها ستتغير للأفضل، فقط لا تملّي النصيحة بلا عنف وديمومة
الدعاء لها.
كما
أنصحك بالآتي:
-
الاستماع لها دون تحقيق.
-
تقليل السيطرة.
-
احترام الخصوصية مع المتابعة الذكية.
* همسة أخيرة:
الابنة
لا تبتعد، بل تعيد ترتيب نفسها.
روابط
ذات صلة:
كيف أتعامل مع عزلة ابنتي المراهقة دون أن أفقد ثقتها؟