انا متجوزه ( كتب كتاب فقط ) و للاسف علاقتي معاه بقت مش احسن حاجه و كل شويه خناق و يغلط فيا و كل شويه يهددني انه يسبني و كل شويه يروح يشتكيني لاهلي خصوصا لما يغلط فيا يجري عليهم و يسبق و يقولهم كلام غير و اني وحشه و مقصره و مش بهتم بيه و كلام من ده الخلاصه في كل خناقه يعني بيحصل حوارات و اهلي بيدخلوا و اخرهم يسمعوا كام كلمة و يمكن مامتي كمان هي اللي بتسمعوا كلمتين بابا بقي مش قادره افهم هو مكبر دماغوا و لا ايه بالظبط بس كل اللي عايزه انه مش عايز مشاكل اجي اشاهدوا علي حاجه يقولي انا مليش دعوه اتصرفوا مع بعض او مش عايز يسمعني اصلا او اقوله ده مثلا غلط فيا يقولي فوتي فوتي و الله ده غلبان خديه علي عيبه لو عرف اني عندي مشكله جامده جدا معاه هو سامع و انا بتكلم و لا يسال و دايما واقف في صف جوزي لدرجه في مره دخلت ناس قاريبي و قبل الخناقه الاخيره يقولي اصل الواد ده انا بحبه قوي قوي معلش استحمليه و خديه علي عيبه المهم في اخر كام خناقه مع خطيبي بابا بقي يتخانق معايا جامد و يغلط فيا و يبصلي بصات غريبه قوي كلها كره هو مش بيقولي انه بيكرهني بس والله والله يا جماعه عينه و نظرته ليا كلها بتقول كده حاولت اتجاوز ده و مركزش اصلا فيه بس في اخر مره مش قادره و كل شويه اما يجي يكلمني يقعد يبصلي بقرف كده و يبرقلي كده و لما يتكلم معايا يشخط انا عارفه انه مينفعش اقول الكلام ده بس انا محتاجه افضفض بصراحه بقت احس اني قرفانه و كمان حاسه اني مبقتش احب اهلي بسببه و لا بحبه بسببهم اه و نسيت اقول حاجه هو بيقعد يقول لاختي اني قرفته و تعبته و كلام معناه كده و انا اصلا شخص في حاله جدا و بكره النكد و الحوارات و خطيبي هو اللي بيقعد يقرفني و يعصبني و يخرجني عن شعوري و لما اجيب اخري هو اللي يجري علي اهلي و يدخلهم انا حاسه اني تعبت و بخسر كل حاجه و مش لاقيه مخلوق جنبي مش عارفه اروح لمين و لا فين اسفه لو طولت عليكم